# Szczurołap z Hameln _Bracia Grimm_ · 4 min read · ages 7-12 W Hameln zjawia się nieznajomy w płaszczu z kolorowych łat i za umówioną zapłatę wywabia z miasta szczury, a mieszczanie potem nie dają mu ani grosza. Wraca w czerwcu, a za jego muzyką wychodzi z Hameln sto trzydzieścioro dzieci, które znikają pod górą Poppenberg; ulica, którą szły, do dziś nazywa się cichą ulicą. --- W roku tysiąc dwieście osiemdziesiątym czwartym zjawił się w Hameln nieznajomy. Miał na sobie płaszcz zszyty z kawałków kolorowego sukna, jeden przy drugim, i właśnie dlatego nazywano go Pstrokatym. Miasto miało wtedy kłopot, o którym wiedział każdy. W spichlerzach, w piwnicach i pod podłogami roiło się od szczurów i myszy. Nieznajomy stanął na rynku i zwrócił się do mieszczan. — Jestem szczurołapem — powiedział. — Za dobre pieniądze uwolnię wasze miasto od wszystkich szczurów i myszy. Mieszczanie naradzali się krótko, bo plaga dokuczała wszystkim. Dobili z nim targu i obiecali zapłatę, jakiej zażądał. Wtedy wyjął zza pasa małą piszczałkę i zagrał. Ledwie pierwsze dźwięki rozeszły się po ulicy, ze wszystkich domów zaczęły wypełzać szczury i myszy. Zbiegały się do niego zewsząd i gromadziły wokół jego nóg. Kiedy uznał, że w Hameln nie została już ani jedna, ruszył przed siebie. Cała czereda pobiegła za nim, a on wyprowadził ją za mury, nad Wezerę. Tam podkasał ubranie i wszedł do wody. Zwierzęta wbiegły za nim jedno przez drugie i nurt je zabrał. W mieście zrobiło się cicho. Spichlerze były czyste, w piwnicach nic już nie szeleściło. I wtedy mieszczanom żal się zrobiło obiecanych pieniędzy. Gdy szczurołap przyszedł po swoje, zaczęli szukać wykrętów. — Jaka znowu umowa? — mówili jeden przez drugiego. — Szczury same by stąd uciekły. Za parę gwizdnięć na piszczałce tyle się nie płaci. Nie dostał ani grosza. Odszedł bez słowa, pełen gniewu i goryczy. Wrócił dwudziestego szóstego czerwca, w dzień świętych Jana i Pawła. Jedni mówią, że wczesnym rankiem, o siódmej, inni, że w samo południe. Z początku nikt go nie poznał. Miał teraz strój myśliwego, dziwny czerwony kapelusz i twarz, na którą strach było spojrzeć. Szedł uliczkami Hameln i grał. Tym razem nie wybiegły z domów szczury. Wybiegły dzieci, chłopcy i dziewczynki, od czterolatków po dorosłą już córkę burmistrza. Cała gromada ruszyła za muzyką. Szczurołap wyprowadził dzieci za bramę, prosto w stronę góry za miastem, i zniknął w niej razem z nimi. Widziała to niania, która szła daleko z tyłu z małym dzieckiem na ręku. Zawróciła i przyniosła wieść do miasta. Rodzice wybiegli tłumnie przed wszystkie bramy. Szukali po polach i po lasach, wołali swoje dzieci po imieniu, a matki płakały tak, że słychać je było na drugim końcu Hameln. Jeszcze tego samego dnia ruszyli posłańcy, wodą i lądem, we wszystkie strony. Pytali w każdej wsi i w każdym mieście, czy ktoś widział dzieci albo choćby kilkoro z nich. Wszystko na próżno. Zginęło ich sto trzydzieścioro. Dwoje, jak opowiadają, zostało w tyle i wróciło do domu. Jedno z nich było niewidome, drugie nie umiało mówić. Niewidome nie potrafiło pokazać miejsca, ale opowiedziało, jak szły za grajkiem i jak nie mogły się zatrzymać. Nieme zaprowadziło rodziców tam, gdzie dzieci znikły, ale samo nie umiało o tym opowiedzieć. Był jeszcze mały chłopiec, który wybiegł z domu w samej koszuli i zawrócił po kaftan. To go uratowało. Kiedy przybiegł z powrotem, inne dzieci były już w rozpadlinie pod górą, którą pokazuje się do dziś. Góra ta nazywa się Poppenberg. Po obu jej stronach ustawiono dwa kamienie na kształt krzyża. Niektórzy opowiadają, że dzieci weszły do jaskini i wyszły z niej daleko stąd, w Siedmiogrodzie. Nikt tego jednak nigdy nie potwierdził. Ulica, którą dzieci wyszły za bramę, nazywa się cichą ulicą. Nie wolno w niej tańczyć ani tknąć strun. A kiedy pannę młodą prowadzą z muzyką do kościoła, grajkowie milkną i idą bez jednego dźwięku, dopóki nie miną tej ulicy. Na ratuszu w Hameln wyryto zaś cztery wiersze: Roku Pańskiego tysiąc dwieście osiemdziesiątego czwartego wyszło z Hameln za dźwiękiem fletu obcego sto trzydzieścioro dzieci tutaj urodzonych, przez grajka pod górą na zawsze zgubionych. --- - Read online: https://talerie.com/pl/bajki/szczurolap-z-hameln - Wikidata: https://www.wikidata.org/wiki/Q111502 - Source: Deutsche Sagen, Brüder Grimm (Berlin: Nicolai, 1816), Band 1, Nr. 244 «Die Kinder zu Hameln» (https://de.wikisource.org/wiki/Die_Kinder_zu_Hameln) - Public-domain basis: Talerie contemporary retelling (CC0 2026), based on: Deutsche Sagen, Brüder Grimm (Berlin: Nicolai, 1816), Band 1, Nr. 244 «Die Kinder zu Hameln» — original: author died 1859/1863 (+70 passed) - License: CC0-1.0 (https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/)