Kazimierz Władysław Wóycicki
1807–1879
Kazimierz Władysław Wóycicki (1807-1879) zabrał się do zapisywania polskich podań wtedy, gdy jeszcze nikt tego porządnie nie robił. Był warszawiakiem, pisarzem, wydawcą i historykiem swojego miasta.
W latach 1827-1830 objeździł kraj, żeby zbierać to, co ludzie mówili i śpiewali. Z tych podróży wyszły Przysłowia narodowe z 1830 roku, dwutomowe Pieśni ludu Białochrobatów, Mazurów i Rusi znad Bugu z 1836 oraz Klechdy, starożytne podania i powieści ludu polskiego i Rusi z 1837 roku.
Późniejsi badacze mieli mu za złe, że wybierał źródła przypadkowo i nie sprawdzał ich krytycznie. Zarzut jest słuszny, ale dotyczy metody, nie zasługi: sporo podań, które dziś czytamy jako polskie baśnie, przetrwało właśnie dlatego, że zapisał je, zanim zdążyły zniknąć.
Baśnie: Kazimierz Władysław Wóycicki
1 bajka