Kazimierz Władysław Wóycicki

Kazimierz Władysław Wóycicki (1807–1879) należał do pierwszych, którzy zaczęli zapisywać polskie podania. Był warszawiakiem, pisarzem, wydawcą i historykiem swojego miasta.

W latach 1827–1830 objeździł kraj, żeby zbierać to, co ludzie mówili i śpiewali. Z tych podróży wyszły Przysłowia narodowe z 1830 roku, dwutomowe Pieśni ludu Białochrobatów, Mazurów i Rusi znad Bugu z 1836 oraz Klechdy, starożytne podania i powieści ludu polskiego i Rusi z 1837 roku.

Późniejsi badacze mieli mu za złe, że wybierał źródła przypadkowo i nie sprawdzał ich krytycznie. Zarzut jest słuszny, ale dotyczy metody, nie zasługi: sporo podań, które dziś czytamy jako polskie baśnie, przetrwało właśnie dlatego, że zapisał je, zanim zdążyły zniknąć.