Charles Perrault
1628–1703
Charles Perrault (1628–1703) prawie całe życie przepracował w administracji królewskiej, a baśnie spisał dopiero na jej końcu. To jednak jego książka z 1697 roku sprawiła, że Kopciuszek, Śpiąca Królewna, Kot w butach i Czerwony Kapturek mają ustalony kształt, a nie inny przy każdym opowiadaniu.
Od 1663 roku był sekretarzem Akademii Inskrypcji i Literatury Pięknej u ministra Colberta, w 1671 wybrano go do Akademii Francuskiej, a w 1683, mając pięćdziesiąt pięć lat, stracił urząd. Kiedy w Paryżu spierano się, czy starożytnych da się w ogóle przewyższyć, stanął po stronie współczesnych. Jego brat Claude był architektem i pracował przy Luwrze.
Gdy ukazało się Histoires ou contes du temps passé, Perrault miał sześćdziesiąt dziewięć lat, a na karcie tytułowej widniało nazwisko jego syna, Pierre’a Darmancourta. Wkrótce zaczęto nazywać tę książkę inaczej: Contes de ma mère l’Oye, baśnie mojej matki Gęsi.
Perrault tych historii nie wymyślił. Wziął to, co ludzie sobie opowiadali, i zapisał tak, żeby przetrwało: krótko i z morałem wierszem na końcu.
Baśnie Perraulta
2 opowieści
