Lucjan Siemieński

Lucjan Siemieński (1807–1877) był poetą, krytykiem i tłumaczem, a przy tym zbieraczem polskich podań. Walczył w powstaniu listopadowym, został ranny i wzięty do niewoli, a w 1838 roku uciekł przed aresztowaniami do Francji.

Po powrocie osiadł w Krakowie. W latach 1849–1850 wykładał literaturę powszechną na Uniwersytecie Jagiellońskim, a od 1873 roku należał do Akademii Umiejętności.

Zostawił po sobie dwie rzeczy, które trwają dłużej niż jego wiersze. Pierwsza to Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie, zbiór opowieści z trzech sąsiadujących tradycji naraz. Druga to przekład Odysei, wydany w 1873 roku i wznawiany jeszcze w następnym stuleciu.