Andrzej Stopka Nazimek

Andrzej Stopka Nazimek (1868–1934) był pisarzem i nauczycielem z Podhala, jednym z pierwszych, którzy pisali gwarą podhalańską. Urodził się w Kościelisku w góralskiej rodzinie, chodził do szkoły założonej w Zakopanem przez księdza Józefa Stolarczyka, a potem do Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Około 1890 roku jego nauczyciel Jan Czubek namówił go, żeby spisywał gawędy Sabały, najsłynniejszego góralskiego gawędziarza i grajka z Kościeliska.

W 1897 roku, trzy lata po śmierci Sabały, wydał w Krakowie książkę „Sabała. Portret, życiorys, bajki, powiastki, piosnki, melodye”. Gawędy są w niej zapisane gwarą, tak jak je opowiadał, i książka ta do dziś uchodzi za ich najwierniejszy zapis. Nie wszystko spisał sam. Opowieść o wojsku śpiącym w skale zwanej Pisaną, którą Sabała usłyszał od starego kowala Fakli, zanotował zakopiański rzeźbiarz Wojciech Brzega. Rok później Stopka wydał własną opowieść gwarą na ten sam temat, „Rycerze śpiący w Tatrach”.

Studiował prawo, a potem polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez lata uczył polskiego w gimnazjach w Podgórzu, Stryju, Samborze i Tarnopolu, a później kierował seminarium nauczycielskim w Kętach. Współtworzył podhalański ruch regionalny i należał do Związku Podhalan. Ostatnie lata spędził w Siedlcu pod Krzeszowicami, gdzie zmarł w 1934 roku. Dwa lata później jego prochy przeniesiono na stary cmentarz na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem, obok grobu Sabały. Jego syn Andrzej Stopka został znanym scenografem.