Washington Irving

Washington Irving (1783–1859) był jednym z pierwszych amerykańskich pisarzy, których czytano i podziwiano w Europie. Urodził się na Manhattanie w Nowym Jorku, a imię dostał po Jerzym Waszyngtonie. Znany jest przede wszystkim jako autor opowiadań Rip Van Winkle i Legenda o Sennej Kotlinie.

Był jednym z jedenaściorga dzieci, z których przeżyło ośmioro. Ojciec pochodził z Orkadów, matka z Falmouth w Kornwalii. Prawa uczył się u sędziego Josiaha Ogdena Hoffmana i w 1806 roku z trudem zdał egzamin adwokacki. Z pisania zaczął żyć dopiero po 1815 roku, kiedy pojechał do Anglii ratować rodzinną firmę handlową i musiał ogłosić jej upadłość.

Używał trzech zmyślonych nazwisk, a każde z nich łączyło się z innymi utworami. Od 1802 roku jako Jonathan Oldstyle wysyłał listy do gazety New York Morning Chronicle. Diedricha Knickerbockera wymyślił najpierw jako zaginionego autora, żeby zareklamować A History of New York z 1809 roku, a później uczynił go rzekomym źródłem swoich dwóch najsłynniejszych opowieści. Jako Geoffrey Crayon podpisał zbiór The Sketch Book, który w latach 1819–1820 ukazywał się w Nowym Jorku w siedmiu zeszytach. Rip Van Winkle trafił do pierwszego, Legenda o Sennej Kotlinie do szóstego.

Był też dyplomatą: w latach 1829–1832 sekretarzem poselstwa amerykańskiego w Londynie, a od 1842 do 1846 roku posłem Stanów Zjednoczonych w Hiszpanii. Zmarł w Tarrytown w 1859 roku, w wieku siedemdziesięciu sześciu lat. Pochowano go na cmentarzu Sleepy Hollow pod kamieniem, na którym wyryto tylko jego imię i nazwisko oraz daty.