Bajki o porach roku

W bajce „Pani Zima” śnieg bierze się z pierzyny, którą dziewczyna trzepie tak mocno, że pióra fruwają dokoła. Pracowita wraca do domu obsypana złotem, leniwa oblepiona smołą. To dobra bajka na pierwszy śnieg za oknem, nawet dla czterolatka.

Calineczka przeżywa w jednej bajce cały rok: lato spędza sama w lesie, zimę u polnej myszy, a wiosną wypuszcza na słońce jaskółkę, którą wcześniej uratowała przed zamarznięciem. Potem to jaskółka ratuje ją i zabiera do ciepłych krajów.

W „Brzydkim kaczątku” jesień i zima są najtrudniejszą częścią drogi. Kaczątko przymarza do zamarzniętej wody i ratuje je dopiero chłop z drewniakiem. Gdy nadchodzi wiosna i śpiewają skowronki, ptak widzi w wodzie swoje odbicie i okazuje się łabędziem.

Andersen lubił pisać o zimie, ale nie zawsze wesoło. „Choinka” rośnie w lesie przez kilka zim, a potem trafia do domu na święta i na strych, a „Dziewczynka z zapałkami” marznie w sylwestrowy wieczór. Te dwie lepiej czytać razem i porozmawiać o nich.