Bajki o spryciarzach

Najkrótsza jest bajka Ezopa „Kruk i lis”, którą przeczyta się w minutę. Lis chwali pióra kruka i namawia go do śpiewu, a ser wypada mu z dzioba prosto w trawę. Morał radzi zastanowić się, czego chce ktoś, kto nagle bardzo cię chwali.

Kot w butach kłamie w żywe oczy: przedstawia biednego syna młynarza jako markiza de Carabas, chowa jego ubranie pod kamieniem i straszy kosiarzy. Trudno go nie lubić, choć wszystko, co zdobywa dla swojego pana, zdobywa kłamstwem.

Spryciarzem bywa też zły bohater. Wilk z bajki „Wilk i siedem koźlątek” zjada kredę i każe sobie pobielić łapę mąką, żeby udawać kozę. „Czerwony Kapturek” kończy się za to sceną, w której babcia przechytrza drugiego wilka zapachem kiełbas.

Te sztuczki nie są sobie równe. Babcia i Kapturek bronią się nimi przed silniejszym, kot oszukuje dla korzyści swojego pana, a lis wyłudza ser pochlebstwem i zostawia kruka z pustym dziobem na gałęzi.