Bajki o wytrwałości

„Dzikie łabędzie” to jedna z najdłuższych bajek na tej liście. Eliza zrywa pokrzywy, choć parzą jej ręce do pęcherzy, i plecie koszule w milczeniu, nawet w drodze na stos. W ostatniej koszuli brakuje jednego rękawa.

Roszpunka latami żyje w biedzie na pustkowiu, a królewicz błąka się po lesie niewidomy, aż usłyszy znajomy głos. Tutaj wytrwałość nie polega na uporze, tylko na cierpliwym czekaniu, które trwa całe lata.

„Pani Zima” porównuje dwie siostry. Pracowita wyjmuje chleb z pieca i trzęsie jabłonią, choć nikt jej przy tym nie pilnuje. Leniwa pierwszego dnia się przemaga, a trzeciego rano nie chce już wstać z łóżka.

Z najmłodszymi zacznij od bajek Ezopa na końcu listy. Każda trwa minutę i kończy się krótkim morałem. W „Żółwiu i zającu” zając ucina sobie drzemkę w trawie, a żółw idzie krok za krokiem, ani razu się nie zatrzymując, i pierwszy dociera do mety.